Bij een echtscheiding moet vaak ook de gezamenlijke woning worden verdeeld. Om dat te kunnen doen, moet eerst de waarde van de woning worden vastgesteld. In de praktijk gebeurt dit regelmatig door middel van een taxatie door een erkend taxateur. Maar is zo’n taxatie eigenlijk verplicht? Het antwoord is nee.
Hoe wordt de waarde vaak bepaald?
In de praktijk zien wij dat partijen bij een echtscheiding regelmatig proberen kosten te besparen door geen officiële taxatie te laten uitvoeren. In plaats daarvan wordt de waarde van de woning op een andere manier ingeschat. Zo wordt soms de makelaar verzocht om een gratis waardebepaling uit te voeren. Ook komt het voor dat partijen zich baseren op verkoopprijzen van vergelijkbare woningen in de buurt of de WOZ-waarde van de woning als uitgangspunt nemen. Wanneer beide partijen het eens zijn over de waarde van de woning, kan deze in onderling overleg aan één van hen worden toegedeeld. Degene die de woning overneemt, neemt vervolgens de hypotheek over, en bij een eventuele overwaarde betaalt diegene een vergoeding voor diens aandeel in de woning, meestal bestaande uit de helft van de overwaarde.
Wat als later blijkt dat de woning veel meer waard was?
Maar wat gebeurt er als achteraf blijkt dat de woning aanzienlijk meer waard was dan partijen dachten? In een uitspraak van de Rechtbank Rotterdam van 19 februari 2025 (ECLI:NL:RBROT:2025:2088) speelde precies deze vraag.
In deze zaak spraken ex-partners het kader van hun scheiding samen een waarde van €231.000 voor de woning af, terwijl de WOZ-waarde al €350.000 was. Later stelde de man dat hij een verkeerde beslissing had genomen omdat hij niet wist wat de woning echt waard was. De rechtbank oordeelde echter dat beide partijen destijds juist niet wisten wat de werkelijke waarde was en daarom samen een bedrag hebben afgesproken om duidelijkheid te krijgen en verdere discussie te voorkomen. Daarmee namen zij ook het risico dat de echte waarde later hoger of lager zou blijken. Dat er vooraf geen ruzie was over de waarde maakt volgens de rechtbank niet uit. Omdat partijen bewust voor zekerheid hebben gekozen, kon de man zich later niet beroepen op een vergissing en bleef de afspraak gelden.
Onze blik op deze uitspraak
In onze praktijk zien wij regelmatig dat partijen bij een scheiding snel tot afspraken willen komen, zeker als de onderlinge verhoudingen nog goed zijn. Dat is begrijpelijk en vaak ook wenselijk. Tegelijkertijd laat deze uitspraak zien dat het vastleggen van een waarde zonder taxatie risico’s kan meebrengen.
Een taxatie is dus niet verplicht, maar kan wel veel duidelijkheid en zekerheid geven. Wanneer partijen zelf een waarde bepalen, nemen zij namelijk ook het risico dat die waarde achteraf niet blijkt te kloppen. Om discussies of teleurstellingen later te voorkomen, kan het daarom verstandig zijn om de woning toch door een onafhankelijke taxateur te laten waarderen.
Twijfelt u over de waarde van een woning bij een scheiding of over afspraken die u wilt maken in een convenant? Dan is het verstandig om daar vooraf goed (juridisch) advies over in te winnen.
