Een ontslag op staande voet is een uiterst middel voor de werkgever om het dienstverband te beëindigen en mag slechts worden gegeven als er sprake is van een zogenoemde dringende reden. In een opvallende zaak bij het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft het hof zich recentelijk gebogen over de vraag of een ontslag op staande voet terecht was, aangezien een werknemer niet op tijd terug was van vakantie door een auto-ongeluk.
De werkgever had de werknemer vóór de vakantie geïnformeerd dat de werknemer op vakantie mocht gaan, maar verplicht was om op 14 augustus 2023 weer te komen werken. De werknemer raakte op 21 juli 2023 tijdens de heenreis naar zijn vakantiebestemming in Polen vervolgens betrokken bij een auto-ongeluk. Hierdoor liep de werknemer een lichte nekblessure op en moest zijn auto worden gerepareerd. Hoewel de werknemer zijn werkgever een medische verklaring stuurde, heeft hij niet aan de werkgever gemeld dat zijn auto voor reparatie bij de garage stond. De auto kon pas op 16 augustus 2023 worden opgehaald door de werknemer, waardoor de werknemer van oordeel was dat hij niet tijdig terug kon keren naar zijn werk op 14 augustus 2023. Nadat de werknemer niet was komen opdagen op werk, heeft de werkgever hem – na een dienstverband van circa 15 jaar – uiteindelijk op staande voet ontslagen.
De werknemer was het niet eens met het gegeven ontslag en is naar de rechter gestapt. Het hof heeft uiteindelijk geoordeeld dat het gegeven ontslag op staande voet terecht was gegeven door de werkgever. De rechters namen in hun oordeel mee dat de werknemer door de werkgever was gewaarschuwd, dat de werknemer zijn werkgever niet had geïnformeerd over de status van zijn auto en dat er alternatieve mogelijkheden waren voor de werknemer om tijdig terug te keren.
In dit specifieke geval mocht van de werknemer verwacht worden dat hij duidelijk zou communiceren richting de werkgever alsook dat hij zich volledig zou inspannen om zijn werkverplichtingen na te komen. De werknemer heeft dit nagelaten en trekt uiteindelijk aan het kortste eind.
De volledige uitspraak is te raadplegen via: https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:GHARL:2024:4102.
