In een recente uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden stond de rechtsvraag centraal of de ouder met het eenhoofdig gezag over een minderjarig kind mocht verhuizen.
De zaak in een notendop
In deze zaak is de moeder (die belast is met het eenhoofdig gezag) met haar minderjarige kind verhuisd van een plaats in de buurt van Nijmegen, waar de vader woont, naar een plaats die daar ongeveer 200 km vandaan ligt. Moeder had voor deze verhuizing geen instemming van de vader. Dit leidde tot juridische procedures aangaande het vaststellen van een andere omgangsregeling en de verplichting van moeder om terug te verhuizen met het minderjarige kind. Het hof heeft uiteindelijk een nieuwe omgangsregeling vastgesteld. In beginsel is de met het gezag belaste ouder vrij in de keuze van haar woonplaats en die van het minderjarige kind, echter zitten hier grenzen aan. Het hof oordeelt in dit geval dat de moeder -door haar verhuizing- niet voldoet aan haar verplichting als eenhoofdig gezaghebbende ouder om de omgang tussen het minderjarige kind en de vader te bevorderen. Daarom bepaalt het hof dat de moeder binnen enkele maanden moet terugverhuizen naar een plaats binnen een straal van 25 kilometer vanaf het woonadres van de vader. Indien moeder niet voldoet aan deze verplichting om terug te verhuizen, heeft het hof bepaalt dat de moeder een dwangsom dient te betalen van € 250,- per dag voor iedere dag dat de moeder hiermee in gebreke blijft, met een maximum van € 25.000,-. Het hof benadrukte hierbij de verplichting van de ouder die het eenhoofdig gezag heeft, om de relatie tussen het kind en de andere ouder (die niet belast is met het gezag) te bevorderen. Dit volgt letterlijk uit de wet.
Conclusie
Een ouder met eenhoofdig gezag over een minderjarig kind heeft in beginsel de vrijheid om keuzes te maken omtrent dit minderjarige kind, maar dient hierbij goed na te denken voordat hij of zij besluit te verhuizen en hierover advies in te winnen bij een advocaat.
De volledige uitspraak is te raadplegen via de volgende link: https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:GHARL:2025:219.
